Paryska (wreszcie) Filharmonia

W ubieglym tygodniu miala miejsce rzecz niesamowicie wazna dla kultury francuskiej, ba, dla wszystkich milosnikow muzyki czytajcie melomanow, czytajcie wariatow na punkcie muzyki, czytajcie mnie!
A wiec otwarta zostala Filharmonia Paryska!

Otwarta bo w Paryzu nie bylo jeszcze filharmonii i to jest ta pierwsza i jedyna.

Oczywiscie sala typu "chodzmy sobie na fajny symfoniczny koncercik" juz byla wybudowana i nazywa sie Salle Pleyel. Jednakze, nie nosila ona zaszczytnego miana filharmonii.

Salle Pleyel czekajaca na muzykow

Filharmonia znajduje sie w 19tce niedaleko albo raczej w Parc de La Villette i jest to najwieksza sala koncertowa tego typu we Francji.

Okladka programu na sezon 2015

Inauguracji otwarcia sali towarzyszyl swietny Paavo Järvi, wraz ze swoja Orchestre de Paris.



Zdjecie mistrza pobrane z internetu

Sam budynek filharmonii jest niezwykle ciekawy pod wzgledem architektonicznym.


             Outside and inside - widok na Grande salle
 

Oprocz sluchania muzyki mozna tam spokojnie pozwiedzac i zobaczyc roznego rodzaju ekspozycje.

Na przyklad od 3 marca bedzie mozna zobaczyc wystawe pt. "David Bowie is".

Bilety na koncerty jak to bilety - wahaja sie w cenach w zaleznosci od "swietnosci" koncertu wiec jest ciezko podac jedna sprecyzowana cene. Ale moge dodac, ze jezeli dobrze poszperacie to na niektore koncerciki mozecie wejsc swobodnie za darmo.


Na wesolo w tym Nowym Roku...

a dlaczego bo na smutno juz dosc sie naogladalismy, nasluchalismy i nacierplielismy ostatnio...

Wiec idac za przykladem wczorajszego koncertu poswieconego pamieci ekipie z Charlie Hebdo, zamordowanej przed kilkoma dniami - przedstawie Wam dzisiaj, moi drodzy czytajacy (ktorzy jeszcze mnie pamietaja i kochaja) jak Francja, bliscy i dziennikarze reaguja na to wydarzenie.

Ale najpierw kilka uchwyconych kadrow z tej pieknej manifestacji, gdzie ludzie smiali sie, spiewali Marsylianke i skandowali "Je suis Charlie"

 

 

 

 

Wczoraj gdy wrocilam z historycznego marszu - manifestacji pokojowej - w telewizji natrafilam na tenze koncert przeplatany skeczami oraz wspomnieniami o piatce rysownikow z tygodnika.

W jednym ze skeczow, komik przedstawil list jaki napisal do swoich bylych kolegow:
"...hej chlopaki kilka dni temu dzwony z katedry Notre-Dame zabrzmialy specjalnie dla was....ej dla was???!!!! pfffff!!!...." i kreci glowa z niedowierzaniem :)

Inny skecz przedstawia dwoch komikow w roli dwoch rysownikow, siedzacych gdzies pomiedzy niebem a pieklem w jakiejs podrzednej bistro. Jeden z nich trzyma telefon komorkowy i mowi:
"...o wlasnie dostaje smsy od ludzi, ktorzy modla sie za nas. Ej Cabu wlasnie papiez zmowil za nas moditwe!... aaa nieee robi sobie z nas zarty tak jak my z niego robilismy..."

Byla tez piosenka o dzihadystach, oczywiscie przedstawiona w sposob humorystyczny, ktorej jeden z wersow szedl nastepujaco:"...jesli samolot wyladuje na pasie, to znaczy ze zle wykonuje swoja prace..."

A dzisiaj przeczytalam gdzies, ze znany z ostrego zartu (czyt. kontrowersyjny) komik Dieudonné prowokujaca stwierdzil na lamach swej strony:
"Je me sens Charlie Coulibaly"
Minister spraw wewnetrznych zapowiedzial iz poniesie za to konswekwencje...

W kazdym razie sami widzicie jak Francuzi po tym co sie stalo chca wrocic do zycia i zwalczyc przemoc takze zartem. Dla niektorych to jest smieszne dla innych nie ale warto pamietac ze ci rysownicy byli KARYKATURZYSTAMI i przedstawiali swiat z lekkim przymrozeniem oka.
I tak chyba tez trzeba brac dzisiejsze sprawy...

"Do pracy przyjaciele! i bedziemy wam wysylac rysunki przez iCloud?"

 

Henri Cartier-Bresson i ostatnie dni w Pompidou!

Po dluuuuuuuuuuuugiej nieobecnosci wreszcie odwazylam sie na powrot.

W moim dzisiejszym odcinku pt. "pisze posta" zapraszam Was na ekspozycje w Muzeum Pompidou, ktora mialam przyjemnosc zobaczyc wczoraj. Wreszcie.....

HENRI CARTIER-BRESSON    



czy mowi Wam cos to nazwisko?

Jesli nie to czytajcie dalej...

Ten fotografik, reportazysta, podroznik, malarz, surrealista ... i mozna jeszcze tak dlugo wymieniac jego zawody / pasje, urodzil sie w 1908 r. w miejscowowsci Chanteloup-en-Brie.
Jego rodzina zajmowala sie przemyslem odziezowym wiec mona powiedziec, ze Henri juz od mlodych lat mial do czynienia ze sztuka czy z ludzmi w przemysle.
Ale od poczatku.
W latach 30tych XX wieku HCB podrozowal po wielu krajach i kontynentach gromadzac w ten sposob liczne fotografie do swojej kolekcji.

Tematem byl zawsze czlowiek.

Podrozowal po Afryce, Wloszech, Meksyku, Stanach Zjednoczonych, Hiszpanii, Chinach, Rosji...

Pisal felietony do francuskich gazet, opracowywal okladki i fotoreportaze dla magazynu Life ale przede wszystkim robil wspaniale zdjecia.



Byl obecny w najwaznieszych chwilach, kiedy na kartach naszego zycia pisala sie historia.
Podczas zaprzysiezenia Jerzego VI na krola Wielkiej Brytanii, podczas smierci Ghandiego, igrzysk olimpijskich w Moskwie, II Wojny Swiatowej (byl jencem wojennym w obozie, z ktorego pozniej uciekl).
Jego dorobek jest imponujacy. Towarzyszyl nawet w kreceniu filmow (drobne epizody) Jean Renoir, a pozniej sam robil reportaze.




Dzieki swojemu zawodowi mial mozliwosc spotkania wiele interesujacych osob m.in. Salvadora Dali, Pablo Picasso, Matisse, Albert Camus, Jean-Paul Sartre, Giacometti i wielu innych...



Wczoraj nie zrobilam zadnego zdjecia, te pochodza z internetu - choc po ogladaniu tych wszystkich az chcialo sie wyciagnac aparat i pstrykac, pomyslalam sobie, ze tym razem ja naciesze oko :)

Jezeli chcecie zobaczyc wystawe to musicie sie pospieszyc bo jest ona tylko do 09.06!

Bilecik to tylko 13 euro a wrazenia bezcenne!